Anasayfa ŞİİRLERİ (isimsiz)

MUSA ŞENGÜL

...

e-Posta Yazdır PDF

isimsizİnsanı sevmek nerde
Tanrı yaşatırken toprağı
Onun karanlığına, günahına bakmadan
Tevazusuna bakmış.
Sevgiyle yoğurmuş yaratmış.
İnsan bu sevgiye
Gözyaşlarıyla cevap vermiş.
İşte o gözyaşı
Sevgiyle birleşince
Aşk aşkı aşk doğmuş
Toprak anayla
Gök babaBu çocuğa bakmış büyütmüş
Eski hikâyeler efsaneler
Silinip gitmiş.
Gerçek, gerçek başlamış
Sevgiyle,
Gözyaşıyla,
Aşkla. . .
Başlangıç sözden çıkıp
Eylem olmuş
Başlangıç aşk
Son, son sonsuzluk. . .
Oldur işte tüm hikayet.